«Η επίθεση στο Ιράν, η οποία παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο, είναι απίθανο να ανατρέψει το καθεστώς των μουλάδων. Δύο άλλα σενάρια είναι πλέον πιο πιθανά», σύμφωνα με την εφημερίδα του Βερολίνου. «Οι στρατοί χρειάζονται σαφώς καθορισμένους πολεμικούς στόχους. Ωστόσο, ο στόχος των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην επίθεσή τους στο Ιράν κάθε άλλο παρά σαφής είναι» επισημαίνει σε σχόλιό της η taz από το Βερολίνο. Το περασμένο καλοκαίρι, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προσπάθησε να μας πείσει ότι το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα είχε ουσιαστικά «εξαλειφθεί» μετά από την τελευταία επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν.
Αλλά ο απεσταλμένος του στη Μέση Ανατολή, Στιβ Γουίτκοφ, υποστήριξε πριν από λίγες ημέρες ότι το Ιράν ήταν μόλις μια εβδομάδα μακριά από την κατασκευή πυρηνικής βόμβας. Στη συνέχεια, ο Τραμπ μίλησε για ιρανικούς πυραύλους που ενδεχομένως θα φτάσουν σύντομα στις ΗΠΑ. Και τέλος, μιλάει για αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη και για το πώς οι Ιρανοί θα μπορούσαν τώρα να απελευθερωθούν. Τέτοιοι ευρείς πολεμικοί στόχοι είναι συνταγή για αποτυχία. Είναι απίθανο το ποικιλόμορφο ιρανικό κίνημα διαμαρτυρίας να καταλάβει την εξουσία στην Τεχεράνη τις επόμενες ημέρες.
Δύο πιθανά σενάρια: Σύμφωνα με την taz «το ιρανικό καθεστώς έρχεται ως πακέτο: με την εξουσία των μουλάδων, αλλά και με την Επαναστατική Φρουρά, η οποία ουσιαστικά αντιπροσωπεύει μια κλασική στρατιωτική δικτατορία. Είναι πολύ πιθανό οι μουλάδες να απομακρυνθούν και η στρατιωτική δικτατορία, ή ένας από τους αξιωματικούς της, να προσπαθήσει να δράσει μονομερώς. Αυτό θα σταθεροποιούσε τη χώρα, αλλά αυτό δεν είναι κάτι που έχει κατά νου το κίνημα διαμαρτυρίας».
Χάος και εμφύλιος πόλεμος: Το δεύτερο σενάριο είναι αυτό του χάους και του εμφυλίου πολέμου. Ενώ το κίνημα διαμαρτυρίας είναι ισχυρό και ηχηρό, το καθεστώς εξακολουθεί να έχει αρκετούς υποστηρικτές και συνεργούς. Αυτή η πορεία των γεγονότων είναι αυτό που φοβούνται οι Άραβες γείτονες του Ιράν και τα κράτη του Κόλπου, τα οποία δεν είναι φίλοι του ιρανικού καθεστώτος. Έχουν προειδοποιήσει για αυτή την επίθεση στο Ιράν, υποστηρίζοντας ακριβώς ότι θα βυθίσει μια ήδη εύθραυστη περιοχή σε ακόμη μεγαλύτερη αστάθεια.
Η εκτίμηση είναι ότι «τα συμφέροντα του Τραμπ και του Ισραηλινού πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου δεν είναι πάντα ευθυγραμμισμένα όσον αφορά τις μελλοντικές εξελίξεις. Ο Τραμπ πιθανότατα ελπίζει σε κάποιο είδος πραξικοπήματος από την Επαναστατική Φρουρά και σε έναν νέο ισχυρό άνδρα που θα σταθεροποιήσει την κατάσταση και θα ακολουθήσει μια φιλική πολιτική προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Οι σύμμαχοί του στον Κόλπο είναι πιθανό να ασκήσουν ανάλογη πίεση για να αποτρέψουν την πλήρη έξοδο της κατάστασης από τον έλεγχο».
Τι θέλει ο Νετανιάχου: «Ο Νετανιάχου, από την άλλη πλευρά, δεν θα είχε κανένα πρόβλημα με ένα μόνιμα ασταθές Ιράν και με τους Άραβες γείτονες που θα ασχολούνταν τότε με το να αποτρέψουν την εξάπλωση της κατάστασης στο έδαφός τους. Η αστάθεια σημαίνει αδυναμία. Θα ήταν ένας τρόπος για να εδραιωθεί η ισραηλινή ηγεμονία στην περιοχή. Αλλά ένα πράγμα είναι ήδη σαφές: Η νέα επίθεση στο Ιράν άνοιξε το κουτί της Πανδώρας. Και στην πραγματικότητα, κανείς δεν ελέγχει προς το παρόν τι θα συμβεί στη συνέχεια» καταλήγει το σχόλιο της γερμανικής εφημερίδας.
Από τον Κώστα Αργυρό για την DW.gr