ODD 2026 Onassis CULTURE Dance Days

Το φετινό φεστιβάλ σύγχρονου χορού της Στέγης ODD - Onassis Dance Days επιστρέφει από τις 5 έως τις 8 Φεβρουαρίου σε όλες τις σκηνές της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, με τέσσερις παραστάσεις και μία βιντεοεγκατάσταση. Το ODD εστιάζει φέτος στο «οικείο και το ανοίκειο», στις έννοιες της καταγωγής, της οικογένειας, των γνωστών, των αγνώστων όσο και των εκλεκτικών συγγενειών. Ποιες είναι οι νέες μορφές «συγγένειας» σε έναν κόσμο ρευστών δεσμών;

Κεντρική παράσταση του φετινού φεστιβάλ είναι μια διεθνής συμπαραγωγή της Στέγης, το “NÔT” της Πορτογαλίδας Marlene Monteiro Freitas, που άνοιξε το Φεστιβάλ της Αβινιόν το 2025 και συζητήθηκε όσο λίγες. Πρόκειται για έναν παράδοξο ύμνο υπέρ της ελευθερίας, μια αντισυμβατική τελετουργία που διαλύει τη φόρμα και ανασυνθέτει το κοινό βίωμα πάνω στην έξαψη των σωμάτων των 8 ερμηνευτών και ερμηνευτριών του.

Ανάμεσα στα φετινά έργα, θα δούμε και τις παραγωγές που προέκυψαν από την έρευνα δύο περσινών Onassis AiR Fellows, το FÁE του Ευθύμιου Μοσχόπουλου, και το (REST ΙΝ) BLUE της Κατερίνας Φώτη. Δύο σόλο έργα που, μέσα από εκρηκτικές σωματικές γραφές και έναν σύγχρονο νέο-παγανισμό, ανοίγονται στο πεδίο της αυτό-εθνογραφίας. Και τα δύο έργα αντλούν από βιωμένες μνήμες, συλλογικά οράματα και επινοημένες καταγωγές, μετατρέποντας το σώμα σε τόπο αφήγησης, ρήξης και επανεφεύρεσης της συγγένειας.

Η Έφη Γούση, επίσης Onassis AiR fellow, παρουσιάζει στο -1 Black Box της Στέγης το Tectonic Riders, τη βιντεοεγκατάσταση που έκανε πρεμιέρα στο Πεδίον του Άρεως στο πλαίσιο της έκθεσης Plásmata 3, έναν μετα-σαμανικό ύμνο, γυρισμένο σε ένα μεταποκαλυπτικό τοπίο της Στερεάς Ελλάδας, με νεαρά κορίτσια, σαν άλλες αμαζόνες, να αναβιώνουν το τελετουργικό των ταυροκαθαψίων, γονιμοποιώντας την άνυδρη γη.

Η Έλενα Αντωνίου από την Κύπρο επιστρέφει στη Στέγη μετά το LANDSCAPE με το νέο της έργο, ODE: ένα ντουέτο-ωδή στη θηλυκότητα, τον γυναικείο ερωτισμό και την ευαλωτότητα που μεταμορφώνεται σε δύναμη. Μαζί με τη μουσικό Μαρία Σπίβακ, οι δύο καλλιτέχνιδες ανυψώνονται σε ένα βάθρο, όπου η κίνηση γίνεται ήχος, η παρουσία νοείται ως πράξη ελευθερίας και το «μαζί» σημαίνει «καμία μόνη».

Οι επιμελητές του φεστιβάλ αναφέρουν: «Πού τελειώνει η ασφάλεια του γνώριμου; Πού αρχίζει η ανησυχαστική σχέση μας με το άγνωστο; Σ’ αυτό το όριο κινείται το φετινό φεστιβάλ Onassis Dance Days, καλώντας μας να περιπλανηθούμε ανάμεσα στο οικείο και το ανοίκειο, εκεί όπου οι πατρογονικοί τόποι μπλέκονται με τα πιο σκοτεινά μας όνειρα.

Τα πέντε έργα που παρουσιάζονται θυμίζουν παράξενη, τρυφερή και απρόβλεπτη οικογένεια: από την πολυπρόσωπη τελετουργική έκσταση του NÔT της Marlene Monteiro Freitas μέχρι τις προσωπικές, αυτοεθνογραφικές σόλο εξομολογήσεις των FÁE του Ευθύμιου Μοσχόπουλου και (REST ΙΝ) BLUE της Κατερίνας Φώτη, και από την ωδή στη θηλυκότητα του ODE της Έλενας Αντωνίου μέχρι τις μετασαμανικές Αμαζόνες στο Tectonic Riders της Έφης Γούση. Γιατί ο σύγχρονος χορός, ως το πιο ελεύθερο και αυτονομημένο πεδίο καλλιτεχνικής έρευνας που στηρίζουμε σταθερά, μπορεί να μιλήσει για το σώμα ως το ιδανικό πεδίο για να ξαναφανταστούμε ποιοι είμαστε και με ποιους συνδεόμαστε». Κάποιες από τις χορογραφίες μοιάζουν με οικογενειακά άλμπουμ: άλλοτε τρυφερά, άλλοτε αλλόκοτα, κάποτε αληθινά, κάποτε ολότελα ψεύτικα. Αναζητούν τις ρωγμές, τα αποτυπώματα και τα ίχνη της οικογένειας, είτε βιολογικής είτε επινοημένης, καθώς και των τόπων καταγωγής, πραγματικών όσο και φανταστικών.

Συντελεστές
Επιμελητική Κατεύθυνση: Αφροδίτη Παναγιωτάκου
Σχεδιασμός & Επιμέλεια: Ιλειάνα Δημάδη, Κωνσταντίνος Τζάθας, Βάσω Βασιλάτου
Επικεφαλής Παραγωγής: Βασίλης Παναγιωτακόπουλος
Οργάνωση Παραγωγής: Χριστίνα Πιτούλη, Δέσποινα Σιφνιάδου
Τεχνικός Διευθυντής: Αντώνης Κόκκορης
Αναπληρωτής Τεχνικός Διευθυντής: Γιάννης Ντόβας
Εκτέλεση Παραγωγής: Δανάη Γιαννακοπούλου, Ιουλία Σταμούλη, Φαίη Μινωπέτρου - Κασιμάτη
Head of Stage Management: Βάσια Χριστοδούλου
Stage Managers: Ναταλία Βορριά, Κατερίνα Κώτσου, Μελίνα Λορκίδη
Ανάθεση - Παραγωγή ελληνικών παραγωγών: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση: Οι ελληνικές παραγωγές του ODD ‘26 υποστηρίζονται από το Onassis Stegi Touring Program.

NÔT, Marlene Monteiro Freitas, 06 - 08.02.2026, Κεντρική Σκηνή, 21:00, Διάρκεια: 90 λεπτά: NÔT σημαίνει «νύχτα» στα κρεολικά του Πράσινου Ακρωτηρίου. Η παράσταση που άφησε άφωνο το κοινό στο 79ο Φεστιβάλ της Αβινιόν ξετυλίγει ένα τελετουργικό ξέσπασμα για όλα όσα κρατάς μέσα σου: το παράλογο, το απωθημένο, το ασυμφιλίωτο. Με έμπνευση απ’ τις «Χίλιες και μία νύχτες» και βουτηγμένη στην έκσταση, αυτή είναι η φετινή διεθνής παραγωγή των Onassis Dance Days.

Το "NÔT" είναι μια νύχτα όπως καμία άλλη: βακχευμένη, οργιώδης, τελετουργική, αλλόκοτη, αξέχαστη. Γεμάτη πράξεις βίας, ηδονής και επιβίωσης. Με σταθερή πηγή έμπνευσης τις καρναβαλικές τελετουργίες του τόπου καταγωγής της, το ιερό και το γκροτέσκο, το τραγικό και το σαρδόνιο, η Marlene Monteiro Freitas, από τις πιο εκρηκτικές προσωπικότητες της σύγχρονης σκηνής, βραβευμένη στην Μπιενάλε της Βενετίας (Αργυρός Λέων, 2018) και τιμώμενη καλλιτέχνιδα στα διεθνή φεστιβάλ D’Automne (Παρίσι, 2022) και Brandhaarden (Άμστερνταμ, 2025), καθώς και Onassis AiR Fellow για τη σεζόν 2024-25, φέρνει στα Onassis Dance Days τη νέα της παράσταση που άνοιξε το Φεστιβάλ της Αβινιόν το 2025, σε συμπαραγωγή της Στέγης.

Εδώ το χάος δεν είναι αταξία, αλλά πορεία προς μια νέα τάξη. Εκστατικοί χοροί και σώματα σε έξαψη με μαγικές μάσκες στα πρόσωπα, σε ένα καγκελόφραχτο σκηνικό που γίνεται η μαγεμένη κοιλάδα ενός ονείρου, γεμάτη λευκά κρεβάτια και αιματοβαμμένα κλινοσκεπάσματα, με τα μαχαίρια να μεταμορφώνονται σε κρουστά όργανα. Μια υπερβατική, υπνωτιστική χορογραφική αφήγηση, γεμάτη θραύσματα από ονειροφαντασίες και εφιάλτες. Σαν μια ανάμνηση από τις «Χίλιες και μία νύχτες» και την πράξη επιβίωσης της Σεχραζάντ, που έλεγε κάθε βράδυ ημιτελείς ιστορίες στον γυναικοκτόνο βασιλιά και σύζυγό της για να γλιτώσει τη θανάτωσή της. Με αυτή την έμμεση αναφορά, η Μοντέιρο Φρέιτας καταθέτει το "NÔT" ως έναν παράλογο ύμνο υπέρ της ελευθερίας. Δεν επιδιώκει να εξηγήσει, αλλά να χαράξει εντυπώσεις – όπως τα όνειρα.

Συντελεστές
Χορογραφία: Marlene Monteiro Freitas
Βοηθός Χορογράφος: Francisco Rolo
Ερμηνεύουν: Ben Green, Henri “Cookie” Lesguillier, Joãozinho da Costa, Mariana Tembe, Marie Albert, Miguel Filipe, Rui Paixão, Tomás Moital
Σκηνικά: Yannick Fouassier, MMF
Φωτισμοί και Τεχνική Διευθύνση: Yannick Fouassier
Κοστούμια: MMF, Marisa Escaleira
Ήχος: Rui Antunes
Διεύθυνση Σκηνής: Ana Luísa Novais
Ειδικά σκηνικά αντικείμενα: Cláudio Silva
Ασκούμενη στη Σκηνογραφία: Emma Ait-Kaci
Καλλιτεχνικοί Σύμβουλοι: João Figueira, Martin Valdés-Stauber
Παραγωγή: P.OR.K.
Διανομή: Key Performance

NÔT - After-premiere talk: Μετά την πρεμιέρα του NÔT, την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου, θα ακολουθήσει συζήτηση στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Troubling the Stage: The Choreographic Work of Marlene Monteiro Freitas» (Lenz Press, 2025). Στη συζήτηση συμμετέχουν η χορογράφος Marlene Monteiro Freitas και η συγγραφέας του βιβλίου, Alexandra Balona, με συντονιστή τον σκηνοθέτη και ερμηνευτή Eυριπίδη Λασκαρίδη. Η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί στα αγγλικά, χωρίς διερμηνεία στα ελληνικά. Διάρκεια: 30 λεπτά

ODE, Έλενα Αντωνίου, 05 - 08.02.2026, -1 της Στέγης, 18:00, Διάρκεια: 43 λεπτά: Το “ODE” της Έλενας Αντωνίου έχει να κάνει με το μαζί, με το «καμία μόνη». Με τους τρόπους που μπορούμε να βρούμε για να διευρύνουμε τον χώρο που μας αναλογεί ως γυναίκες. Ένα σωματικό ποίημα που εξερευνά τον πυρήνα της γυναικείας δύναμης μέσα από το βλέμμα και την κίνηση. Μετά το “LANDSCAPE”, το οποίο συνεχίζει για τρίτη χρονιά να ταξιδεύει σε φεστιβάλ της Ευρώπης με την υποστήριξη του Onassis Stegi Touring Program, το νέο έργο της Έλενας Αντωνίου ακολουθεί τη διαδρομή εκείνη που μετακινεί το βλέμμα, τον χώρο, τον χρόνο και τη σχέση με τους θεατές.

Στο “ODE”, οι δύο καλλιτέχνιδες επαναπροσδιορίζουν τον εκάστοτε θεσμικό χώρο παρουσίασής του σε πεδίο συντονισμού και στέκονται εκεί όπου συναντιούνται η ρήξη και η αναγέννηση. Το βλέμμα καθορίζει, βλέποντας με τον ερωτισμό που διεκδικεί να φέρει κοντά, να ενώσει. Η ευαλωτότητα γίνεται δίοδος προς μια άλλη ισχύ. Οι ιεραρχίες και οι ρόλοι υποχωρούν. Η παρουσία επιβάλλεται, γίνεται ήχος, η κίνηση δόνηση και η συνύπαρξη μια μορφή διεκδίκησης. Όπως λέει η Audre Lorde: “Your silence will not protect you”.

Μετά την παρουσίαση του έργου “LANDSCAPE” στο Dance Umbrella 2025 –μια παράσταση που «δεν είναι ένα παιχνίδι βλεμμάτων ούτε μια πρόσκληση για βλέμματα ή επιθυμίες: είναι μια διαμαρτυρία» (Vito De Biasi, “Harper’s Bazaar Italy”)– και αποσπώντας κριτικές για το σύνολο της δουλειάς της, η Έλενα Αντωνίου επανέρχεται με το “ODE” για να βρει αυτή τη φορά τον τρυφερό πυρήνα της γυναικείας δύναμης. Όπως αναφέρει ο Eoin Fenton [“A young(ish) perspective”] στην κριτική του, «αν σήμερα υπάρχει κάποια που φαίνεται ικανή να κρατήσει ζωντανή εκείνη την παράδοση του “χορεύω από τον κόλπο της μήτρας”, όπως συνήθιζε να λέει η Martha Graham, αυτή είναι η Έλενα Αντωνίου».

Συντελεστές
Ιδέα, Χορογραφία & Ερμηνεία: Έλενα Αντωνίου
Μουσική & Ερμηνεία: Μαρία Σπιβάκ
Δραματουργία: Οδυσσέας Ι. Κωνσταντίνου
Art Direction: Χρήστος Κυριακίδης
Σχεδιασμός Φωτισμού: Βασίλης Πετεινάρης
Φωτογραφίες & Graphics: Saint
Styling Coordination: Φίλιππος Μίσσας
Συντονισμός Παραγωγής: Άλεξ Παπασημακοπούλου
Με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ
Η πρεμιέρα της παράστασης έγινε στην Κύπρο, στο πλαίσιο του προγράμματος «Τερψιχόρη 2025» του Τμήματος Σύγχρονου Πολιτισμού του Υφυπουργείου Πολιτισμού Κύπρου.

(REST ΙΝ) BLUE, Κατερίνα Φώτη, 05 - 08.02.2026, Μικρή Σκηνή |19:00, Διάρκεια: 45 λεπτά: Το “(REST ΙΝ) BLUE” είναι ένα rollercoaster αναμνήσεων από το τέλος μιας εποχής, όπου η ταυτότητα της ηρωίδας μετασχηματίζεται και επαναπροσδιορίζεται. Ένα έργο που εμπνέεται από τα ίχνη των ανθρώπων που δεν είναι πια εδώ αλλά ζουν μέσα από εμάς και κατοικούν τη σωματική κληρονομιά μας. Μια χορογραφία που πυροδοτείται από τους μπλε μουσαμάδες που καλύπτουν όλα τα υπό κατασκευή κτίρια της Αθήνας. Κάτω τους θάβεται ένα κομμάτι συλλογικής και προσωπικής ιστορίας, ένα κομμάτι αναμνήσεων αλλά και οι παρελθούσες ζωές των ανθρώπων που συντέλεσαν στην ανοικοδόμηση της Αθήνας και μεγάλωσαν στις πολυκατοικίες τη γενιά μας – αυτή των millennials που χτυπιέται αλύπητα από την κρίση, τη διάψευση, το gentrification, τη νοσταλγία και τις μεγάλες κοινωνικές αλλαγές.

Συνδέοντας το μπλε του μουσαμά με τη φράση “I’m blue”, η χορογράφος Κατερίνα Φώτη αναζητά το αποτύπωμα της ζωής που κατοικεί στους τοίχους που σήμερα γκρεμίζονται για να αλλάξουν χρήση. Πόση διαγενεακή μνήμη χωράει σε μια πολυκατοικία που θα γίνει Airbnb και πόσες ιστορίες ξεριζώνονται μέσα από τα διαλυμένα μωσαϊκά; Πώς κουβαλάς τις ρίζες και τα θεμέλιά σου όταν πρέπει να τα τοποθετήσεις σε νέα μέρη;

Κατά τη διάρκεια της ερευνητικής διαδικασίας, η Κατερίνα Φώτη έχασε απρόσμενα τον πατέρα της και έγινε μαμά. Έτσι, το “(REST ΙΝ) BLUE” εξελίχθηκε σε μια χορογραφική αυτοεθνογραφία – η ίδια χρησιμοποιεί προσωπικά υλικά που σχετίζονται με την προσωπική της μνήμη και τη μεταβλητότητα της ταυτότητάς της, μεσούντος του πένθους και της πρώτης μητρότητας, σε διάλογο με την Αθήνα που η ταυτότητά της σταδιακά ξεφτίζει. Η ηρωίδα του έργου θα μετακομίσει επί σκηνής και μέσα από αυτή τη συνθήκη θα αναρωτηθούμε τι είναι αυτό που κουβαλάμε μαζί μας από τις ρίζες μας και τα νιάτα μας και πώς η ταυτότητά μας μεταβάλλεται συνεχόμενα ενώ κουβαλάμε στις αποσκευές μας όλα όσα μας καθόρισαν. Η έρευνα για το έργο “(REST ΙΝ) BLUE” πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Onassis AiR Residency 2024.

Χορογραφία, Δραματουργία & Ερμηνεία: Κατερίνα Φωτη
Μουσική: Jan Van Angelopoulos
Σύμβουλος Δραματουργίας: Ευα Φρακτοπουλου
Σκηνογραφία: Κατερινα Χαρου
Σχεδιασμός Φωτισμών: Στεβη Κουτσοθαναση
Ενδυματολογία: Λίνα Σταυροπουλου
Βοηθός Χορογράφου: Ελευθερια Αγαπακη
Οργάνωση & Εκτέλεση Παραγωγής: LeFou Productions (Βάσια Ατταριάν, Σεραφείμ Ράδης)
Συνεργάτιδα Εκτέλεσης Παραγωγής: Αγγέλικα Σταυροπούλου
Ανάθεση – Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

FÁE, Ευθύμιος Μοσχόπουλος, 05 - 08.02.2026, -1 της Στέγης, 20:00. Διάρκεια: 42 λεπτά: Σε έναν κόσμο που διαλύεται, μέχρι η νεκρή ύλη να ξαναγίνει τροφή ο χρόνος μοιάζει να είναι το μόνο που διαρκεί. Ο τίτλος του έργου είναι μια παραπλάνηση, ένας υπαινιγμός κρυμμένος καλά. Η προστακτική «φάε» φτάνει στ’ αυτιά μας ως επιταγή και την ίδια στιγμή ως μια πράξη φροντίδας.

Ο Ευθύμιος Μοσχόπουλος ξεδιπλώνει επί σκηνής αναμνήσεις, σκέψεις και αναφορές από έναν τόπο που μοιάζει να είναι οικείος. Συνθέτει ένα σύστημα που ξεκλειδώνει τον τρόπο με τον οποίο σχετίζεται με τη φύση, την καταγωγή, τη συγγένεια. Το έργο αναδύεται με τη μορφή κατακερματισμένων πράξεων-τελετουργιών. Η μία πράξη μετά την άλλη παρατίθενται σαν μια στομαχική παλινδρόμηση από το τώρα στο τότε, από την ατομική εμπειρία στη συλλογική, από το σύγχρονο σώμα στο πρωτόγονο, για να συνθέσουν έτσι ένα νέο σώμα.

Με εργαλεία το παράλογο και την ωμότητα, το έργο επιχειρεί να αρθρώσει μια αφήγηση για τα ενστικτώδη παραπατήματα της ενηλικίωσης. Μια χορογραφία για τους εκστατικούς παραλογισμούς της εφηβείας. Συνθέτει, τελικά, ένα τοπίο ανοίκειο, ένα ASMR τρυφερότητας, μια αισθητηριακή αγκαλιά για τα κοπάδια της παιδικής μας ηλικίας. Το “FÁE” ξετυλίγεται ως ένα queer εγχειρίδιο επιβίωσης για έναν κόσμο που αναμασάει τον ίδιο του τον εαυτό. Η έρευνα για το έργο "FÁE" πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Onassis AiR Residency 2024.

Καλλιτεχνική ταινία – Βιντεοεγκατάσταση, Tectonic Riders, Έφη Γούση, 05 - 08.02.2026, -1 Black Box, 18:00 - 22:30, Διάρκεια: 5 λεπτά και 43 δευτερόλεπτα (σε λούπα). Είσοδος ελεύθερη. Η Γη ξεραίνεται και σχίζεται στα δύο. Σε ποιο έδαφος θα ταφούμε, αν οι νεκροί επιστρέψουν στην επιφάνεια; Στο πλαίσιο του φετινού ODD 2026, το “Tectonic Riders” της Έφης Γούση, η βιντεοεγκατάσταση που παρουσιάστηκε στο Πεδίον του Άρεως στο πλαίσιο της έκθεσης Plásmata 3, θα βρίσκεται στο -1 Black Box της Στέγης αναβιώνοντας ξανά το τελετουργικό των ταυροκαθαψίων. Μια μυσταγωγική πράξη αντίστασης και αναγέννησης, που επιχειρεί να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα σε ένα θρυμματισμένο παρελθόν και ένα αβέβαιο μέλλον. Εδώ, η κλιματική αλλαγή παρουσιάζεται όχι μόνο ως περιβαλλοντική καταστροφή, αλλά και ως μια βαθιά ρήξη στον δεσμό μας με τη φύση και την ιστορία. Μια ομάδα νεαρών κοριτσιών αναβιώνει το τελετουργικό των ταυροκαθαψίων, ψιθυρίζοντας στη Γη: «Είμαστε εδώ και σε ακούμε».

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Έφη Γούση
Σενάριο: Έφη Γούση – Αλεξάνδρα Κ*
Διεύθυνση φωτογραφίας: Ευάγγελος Πολυχρονόπουλος
Ηθοποιοί: Λυδία Αντωνάτου, Anixi Kartalis, Χριστιάνα Ματέλσκα Τόκα, Βίκυ Μνατσακανιάν, Ελένη Νικοδήμου, Εβίνη Παντελάκη, Γιασμίν Παπαδημητρίου, Clarisse Saunier
Ανάθεση της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση για την έκθεση Plásmata 3

Πληροφορίες για το κοινό: "ODE" της Έλενας Αντωνίου: Το κοινό μπορεί να κινείται ελεύθερα στον χώρο και επιτρέπεται η λήψη φωτογραφιών κατά τη διάρκεια του "ODE". Γίνεται χρήση καπνού και στροβοσκοπικού φωτισμού (strobe light).
"FÁE" του Ευθύμιου Μοσχόπουλου και "NÔT" της Marlene Monteiro Freitas: Γίνεται χρήση στροβοσκοπικού φωτισμού (strobe light).

ODD '26 - ONASSIS DANCE DAYS: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Συγγρού 107, Από Πέμπτη 5 έως Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026, Κεντρική Σκηνή, Μικρή Σκηνή & -1. Εισιτήρια από 10 €