0
1
σχόλια
329
λέξεις
Α' ΠΡΟΣΩΠΟ
Πιο επιτακτικό το φιλοσοφείν στην εποχή του Instagram...
 
DOCTV.GR
28 Φεβρουαρίου 2019
Σήμερα ο καθένας έχει τον λόγο, και τον παίρνει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πρόκειται για αδιαμφισβήτητη πρόοδο. Αλλά για να πει τι; Και, κυρίως, για να μιλήσει για τον εαυτό του. Από τον εαυτό του. Με γνώμονα τον εαυτό του.

Έχουμε επιτέλους τα μέσα να διεξαγάγουμε έναν πραγματικά δημοκρατικό διάλογο, αφού όλοι οι πολίτες μπορούν να συμμετάσχουν σε αυτόν. Αλλά σε αυτή την εικονική αγορά [agora] δεν βλέπουμε παρά άνδρες και γυναίκες. Ο καθένας, είτε είναι λευκός, μαύρος, εβραίος, άραβας, χριστιανός, μουσουλμάνος, ομοφυλόφιλος ή ετερόφυλος, γυναίκα ή άνδρας, εκφράζεται ως λευκός, μαύρος, εβραίος, άραβας, χριστιανός, μουσουλμάνος, ομοφυλόφιλος ή ετερόφυλος, γυναίκα ή άνδρας.
 

Απελευθερώνομαι από τις προκαταλήψεις μου, τις βεβαιότητές μου, ή ακόμα και την κληρονομιά μου. Μια τέτοια πνευματική άσκηση μας προσφέρει τη δυνατότητα μιας κοινής αναζήτησης, μιας συλλογικής διαβούλευσης

Το φιλοσοφείν είναι η «άσκηση στον θάνατο», μας λέει ο Σωκράτης στον διάλογο Φαίδων: το ακριβώς αντίθετο από την αποθέωση της ίδιας μας της ζωής στο Instagram. Το να ξαναμάθουμε να στοχαζόμαστε πάνω στον ίδιο μας τον θάνατο είναι  η εκ των ουκ άνευ προϋπόθεση για να βγούμε από την κοινωνία της απομόνωσης. Φιλοσοφώντας, είτε είμαι μεγάλος ή μικρός, διάσημος ή ανώνυμος, ελεύθερος ή υπόδουλος, καλούμαι να αποδεσμευτώ από τις συνήθειές μου, από το περιβάλλον μου, από τις πληγές και τις επιθυμίες μου, για να προσδεθώ σε μια μορφή οικουμενικότητας.

Απελευθερώνομαι από τις προκαταλήψεις μου, τις βεβαιότητές μου, ή ακόμα και την κληρονομιά μου. Μια τέτοια πνευματική άσκηση μας προσφέρει τη δυνατότητα μιας κοινής αναζήτησης, μιας συλλογικής διαβούλευσης για τα θεμέλια της Πόλεως.

Γι αυτό πρέπει να υπερασπιστούμε με κάθε κόστος τη διδασκαλία της φιλοσοφίας στο λύκειο. Η κυριότερη αποστολή τού σχολείου δεν είναι να εκπαιδεύει άτομα ικανά να ενσωματωθούν στην αγορά εργασίας, αλλά πολίτες ικανούς να συμβάλουν στη ζωή τής Πόλεως.


Raphaël Glucksmann: «Τα παιδιά του κενού - Από το αδιέξοδο του ατομικισμού στην αφύπνιση των πολιτών». Μτφρ: Βάλια Καϊμάκη. Από τις εκδόσεις Πόλις στην Πολιτεία


Διαβάστε επισης:
Φιλοσοφία, τέχνη ζωής
Καστοριάδης: Η ελληνική σύλληψη του κόσμου
Ο Σαρτρ είπε
εμφάνιση σχολίων