2
7
σχόλια
1296
λέξεις
ΣΙΝΕΦΙΛ

Μερικά από τα ζευγάρια που άλλαξαν τον κόσμο της τέχνης και της ποπ κουλτούρας, ή τουλάχιστον το προσπάθησαν

ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΑΚΗΣ ΛΑΚΤΑΡΙΔΗΣ [email protected]
24 Ιουλίου 2014
Πατήστε στις φωτό για να τις δείτε σε μεγάλη διάσταση

ΤΖΕΪΝ ΜΠΙΡΚΙΝ & ΣΕΡΖ ΓΚΕΝΣΜΠΟΥΡ: Το όνομα του Σερζ Γκενσμπούρ είναι συνώνυμο του γαλλικού τραγουδιού του 20ού αιώνα (ο Ζακ Μπρελ ήταν Βέλγος). Ανήσυχος, πρωτοπόρος και υπερταλαντούχος καλλιτέχνης, ασχολήθηκε με όλα τα είδη της μουσικής – από την pop μπαλάντα μέχρι την bossa nova και το new wave. Υπήρξε συνθέτης, τραγουδιστής, πιανίστας, συγγραφέας, σεναριογράφος, ζωγράφος, ηθοποιός και σκηνοθέτης. Το 1969, στα γυρίσματα του φιλμ Slogan, γνώρισε την Αγγλίδα ηθοποιό Τζέιν Μπίρκιν μαζί με την οποία τραγουδούσε το τραγούδι-θέμα της ταινίας. Η πρόσφατα χωρισμένη από τον κινηματογραφικό συνθέτη Τζον Μπάρι, Μπίρκιν, θα γίνει η μούσα του Γκενσμπούρ, με την οποία θα συζήσει για 13 χρόνια, χωρίς όμως ποτέ να παντρευτούν. Καρπός του έρωτά τους, η ηθοποιός και τραγουδίστρια Σαρλότ Γκενσμπούρ, μούσα τα τελευταία χρόνια ενός σημερινού ανήσυχου καλλιτέχνη, του Δανού σκηνοθέτη Λαρς φον Τρίερ.

Το τραγούδι Je t’aime… moi non plus, του Γκενσμπούρ, το οποίο σκόπευε να τραγουδήσει εκείνος ντουέτο με την Μπριζίτ Μπαρντό το 1969, στάθηκε η αιτία να γίνουν και οι δύο γνωστοί μέσα σε μια νύχτα, σε όλο τον κόσμο. Η αισθησιακή της ερμηνεία, με τη μίμηση της κορύφωσης ενός οργασμού στο τέλος του τραγουδιού, προκάλεσε σκάνδαλο και είχε σαν αποτέλεσμα να απαγορευτεί η μετάδοσή του από τους περισσότερους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Ευρώπης. Τραγούδι το οποίο αν και λoιδορήθηκε από τους «σοβαρούς» μουσικόφιλους της εποχής του, θεωρήθηκε αργότερα ως πρωτοπόρο και ως καλλιτεχνικό επίτευγμα υψίστης σημασίας.



ΓΕΡΤΡΟΥΔΗ ΣΤΑΪΝ & ΑΛΙΣ Μ. ΤΟΚΛΑΣ: Η Αμερικανίδα συγγραφέας Γερτρούδη Στάιν (1874-1946) γνώρισε την επίσης Αμερικανίδα (πολωνοεβραϊκής καταγωγής) Άλις Μ. Τοκλάς στο Παρίσι, στο οποίο εκείνη ζούσε ήδη από το 1903, την 8η του Σεπτέμβρη του 1907, την ημέρα της άφιξής της. Η Τοκλάς υπήρξε για εκείνην ερωμένη, μούσα, γραμματέας, μαγείρισσα, εκδότρια, κριτικός και αντζέντης, ζώντας στη σκιά της, μέχρι το 1933, όπου η Στάιν έγραψε τη βιογραφία της με τον περιπαικτικό τίτλο Αυτοβιογραφία της Άλις Μπ. Τοκλάς, το πιο διάσημο βιβλίο της.

Η Στάιν, η οποία είχε γεννηθεί στην Πενσιλβάνια και μεγαλώσει στο Όκλαντ της Καλιφόρνια, μετακόμισε στο Παρίσι στα 29 της χρόνια και υπήρξε συγγραφέας ιστοριών, ποίησης αλλά και θεατρικών έργων, τα οποία αμφισβητούσαν τον παραδοσιακό τρόπο γραφής και αφήγησης του τέλους του 19ου αιώνα, αλλά και ένθερμη συλλέκτρια μοντέρνας τέχνης της εποχής. Στο Παρίσι, μαζί με την Τοκλάς, διατηρούσαν ένα περίφημο λογοτεχνικό σαλόνι, από όπου πέρασαν ονόματα όπως αυτά των Πάμπλο Πικάσο, Έρνεστ Χεμινγουέι, Πολ Μπόουλς, Ματίς και Μπρακ. Χωρίς αυτές τις τρελοαμερικάνες, οι καλλιτεχνικοί κύκλοι του Παρισιού της εποχής θα ήταν εντελώς διαφορετικοί.


ΦΡΙΝΤΑ ΚΑΛΟ & ΝΤΙΕΓΚΟ ΡΙΒΕΡΑ: H Φρίντα Κάλο συνάντησε τον ήδη διάσημο ζωγράφο μεγάλων επιφανειών (muralist) Ντιέγκο Ριβέρα όταν ακόμη σπούδαζε στη Σχολή Καλών Τεχνών, για να τον συμβουλευτεί σχετικά με τη δική της καριέρα. Αν και παντρεμένος, ξεκίνησε μια θυελλώδη σχέση μαζί της, εκείνος στα 42 του κι εκείνη στα 22 της χρόνια. Ο ελέφαντας και η περιστέρα, όπως τους αποκαλούσαν οι γονείς της Φρίντα, οι οποίοι σιχαίνονταν τον Ριβέρα, άντεξαν μαζί δέκα χρόνια, με παροιμιώδεις καβγάδες και αμέτρητες απιστίες. Χώρισαν το 1939 για να τα ξαναφτιάξουν και να ξαναπαντρευτούν έναν μόλις χρόνο αργότερα, συνεχίζοντας τους καβγάδες και το κέρατο.

Με κινητικά και άλλα προβλήματα υγείας λόγω ενός ατυχήματος που είχε στην εφηβεία της, η Κάλο περνούσε ακόμα και κατά τη διάρκεια των σχέσεών της μεγάλα διαστήματα απομονωμένη από όλους και όλα, συνήθως προσπαθώντας να επανέλθει από τις επιπτώσεις της εύθραυστης σωματικής της κατάστασης. Αυτή η απομόνωση στάθηκε και πηγή έμπνευσης, μια και τα περισσότερα έργα της υπήρξαν αυτοπροσωπογραφίες. Ο Ριβέρα γνώρισε τη φήμη και την παγκόσμια αναγνώριση με τις τεράστιες τοιχογραφίες (frescos) του. Η δουλειά του ήταν το έναυσμα για το ξεκίνημα ενός mural κινήματος στη μεξικανική τέχνη από το 1922 και για τριάντα περίπου χρόνια. Έργα του, εκτός Μεξικού, υπάρχουν και στις ΗΠΑ, συγκεκριμένα στο Σαν Φρανσίσκο, στο Ντιτρόιτ και στη Νέα Υόρκη. Το έργο τους έχει αγαπηθεί κι έχει σταθεί έμπνευση για δεκάδες καλλιτέχνες κάθε είδους, σε ολόκληρη την υφήλιο.


ΜΑΛΚΟΛΜ ΜΑΚΛΑΡΕΝ & ΒΙΒΙΕΝ ΓΟΥΕΣΤΓΟΥΝΤ: Το πανκ ντουέτο. Ο Μάλκομ ΜακΛάρεν (1946-2010) υπήρξε ένας εμπνευσμένος και πανέξυπνος καλλιτέχνης, μουσικός, εικαστικός, σχεδιαστής ρούχων και καλλιτεχνικός αντζέντης, ο οποίος τα συνδύαζε όλα αυτά ταυτόχρονα σε κάθε project με το οποίο καταπιανόταν, με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα τις περισσότερες φορές.

Απόφοιτος μιας σειράς σχολών καλών τεχνών, υιοθέτησε -στα μέτρα της εποχής- το αντισυμβατικό στυλ των Γάλλων Καταστασιακών. Εκεί, στα μέσα της δεκαετίας του ‘70, με την πεποίθηση ότι έπρεπε να λανσαριστεί ένα καινούργιο, πιο αντιπροσωπευτικό στυλ για τη νεολαία και δια μέσου των New York Dolls στην αρχή και των Sex Pistols στη συνέχεια, έβγαλε στην επιφάνεια και καθόρισε σημειολογικά το κίνημα του punk, καθώς και τις διάφορες παραφυάδες του. Συνεργός του στο «έγκλημα», η σύζυγός του Βίβιεν Γουέστγουντ. Στην μπουτίκ με το όνομα SEX στο Τσέλσι, την οποία είχαν μαζί και που στην οποία εκείνη είχε το πάνω χέρι, σχεδίαζαν και πουλούσαν κομμάτι κομμάτι το νέο trend το οποίο είχαν εφεύρει. Πολλά χρόνια αργότερα, όταν κάποιοι τους κατηγόρησαν ότι μετέτρεψαν τη νεανική κουλτούρα εκείνης της εποχής σε καταναλωτικό προϊόν, ο ΜακΛάρεν είχε απαντήσει αστειευόμενος, ότι ευχόταν να ήταν όντως έτσι. Η Γουέστγουντ συνεχίζει. O Mάλκολμ πέθανε.


ΖΑΝ-ΠΟΛ ΣΑΡΤΡ & ΣΙΜΟΝ ΝΤΕ ΜΠΟΒΟΥΑΡ: Yπήρξαν το πρωτοπόρο ζευγάρι της φιλοσοφίας και της συγγραφής, σε μια εποχή που οι διανοούμενοι, σαν τους ίδιους, είχαν μόλις αρχίσει -εκεί στα μέσα της δεκαετίας του ‘60- να αποκτούν celebrity status. Συναρπαστικοί συγγραφείς αλλά και παθιασμένοι ακτιβιστές, πολέμησαν με όποιον τρόπο μπορούσαν τις δυνάμεις της μπουρζουαζίας, του καπιταλισμού, του ιμπεριαλισμού αλλά και τις πατριαρχικές δομές της κοινωνίας της εποχής τους.

Η δημόσια ανοιχτή τους σχέση (η Μποβουάρ την έχει καταγράψει σε ένα τετράτομο έργο των memoirs της) είχε κάνει αίσθηση με την πληθώρα των «προστατευόμενων» αντρών και γυναικών που μπαινόβγαιναν στα διαμερίσματά τους (έμεναν χωριστά). Δεν υπήρξε ανέφελη, ούτε ουτοπικά ιδανική, αλλά διεύρυνε με τον τρόπο της την ανεκτικότητα -αν όχι και τα ήθη- της εποχής λίγο πριν από την εμφάνιση των κινημάτων για τη σεξουαλική απελευθέρωση.




ΖΑΝ-ΠΟΛ ΓΚΟΥΝΤ & ΓΚΡΕΪΣ ΤΖΟΟΥΝΣ: Ο Γάλλος γραφίστας, φωτογράφος και ντιζάινερ δούλευε για το περιοδικό Esquire στη Νέα Υόρκη των ’70s, όταν γνώρισε την Τζαμαϊκανή τραγουδίστρια και μοντέλο Γκρέις Τζόουνς. Συνοδός της στο Studio 54 στην αρχή, άρχισε να αποκτά μια εμμονή μαζί της η οποία κατέληξε σε μια ρομαντική σχέση και σε μια ευφάνταστη και πρωτοποριακή για την εποχή εκείνη, συνεργασία. Ο Γκουντ επιμελήθηκε τη σκηνική παρουσία των σόου της Τζόουνς αλλά και τον σχεδιασμό και τη φωτογράφιση των άλμπουμ της όπως και ολόκληρης της διαφημιστικής προώθησης της δουλειάς της και της ανδρόγυνης περσόνα την οποία εκείνη πλάσαρε με έναν ιδιαίτερα επιτυχημένο τρόπο. Οι πειραγμένες φωτογραφίες του για το άλμπουμ της Island Life, χωρίς την επέμβαση υπολογιστών και photoshop, έχει μείνει στην ιστορία του γραφιστικού ντιζάιν. Η σχέση τους έληξε άδοξα λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του Island Life, όταν η Τζόουνς έμεινε έγκυος με τον γιο τους Πάουλο, μία τροπή της σχέσης τους η οποία δεν έβρισκε σύμφωνο τον Γκουντ. Με το πέρασμα των χρόνων, οι σχέσεις τους συνεχίζουν να είναι μέχρι σήμερα φιλικές.


ΙΜΑΝ & ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΜΠΑΟΥΙ: Το σομαλικής καταγωγής μοντέλο Ιμάν συνάντησε τον Ντέιβιντ Μπάουι πριν από περίπου 22 χρόνια. Ο εξωγήινος συνάντησε την εξωγήινη. Η Ιμάν πάντως δεν τρελαινόταν με τον Μπάουι ως «Μπάουι», για την ακρίβεια, «δεν της έλεγε και τίποτα». Ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε τον Ντέιβιντ Τζόουνς, λέει, τον άνθρωπο όπως ήταν στην καθημερινότητά του και όχι την περσόνα του καλλιτέχνη. Η Ιμάν είναι το πρώτο μαύρο μοντέλο από την Αφρική που κέρδισε διασημότητα και άνοιξε τον δρόμο για την μαύρη-κατάμαυρη ομορφιά στη λευκή Δύση. Ο Ντέιβιντ ήταν ο πρώτος ανδρόγυνος σταρ της ροκ. Οι, εκτός των ορίων, διαδρομές τους συναντήθηκαν και «κλωνοποίησαν» τη 13χρονη σήμερα Αλεξάντρια Ζεχρά Τζόουνς. Ο θεός Ντέιβιντ δεν βγαίνει πολύ συχνά από το σπίτι και ηχογραφεί σπάνια, ενώ η Ιμάν συνεχίζει να τρέχει για τη δικαιοσύνη στην πατρίδα της Σομαλία αλλά και για τα κρούσματα ρατσισμού στη βιομηχανία του θεάματος


εμφάνιση σχολίων