0
1
σχόλια
640
λέξεις
Α' ΠΡΟΣΩΠΟ
Ένας εκπαιδευτικός γράφει για την αληθινή γνώση, έξω από τις σχολικές αίθουσες. Από τον Παναγιώτη Σπύρου
 
DOCTV.GR
7 Σεπτεμβρίου 2017

Εξωσχολικές δραστηριότητες.
— Μαμά μπορώ να παίξω;

—Έχεις διάβασμα, θα τελειώσεις πρώτα και μετά...

— Μα, μετά θα είναι βράδυ και θα πρέπει να κοιμηθώ!

Μια νέα σχολική χρονιά είναι στο κατώφλι του Σεπτέμβρη. Σε κάθε παιδί οφείλουμε σαν κοινωνία να του δώσουμε τα εφόδια εκείνα που θα τον ολοκληρώσουν σαν άνθρωπο και θα τον κάνουν να βαδίζει με κριτική σκέψη και αυτοπεποίθηση στο μέλλον.

Μα αλήθεια ποια τελικά είναι τα εφόδια αυτά; Να μια απορία όλων. Είναι γεγονός ότι η ελληνική οικογένεια των τελευταίων δεκαετιών και περισσότερο η γενιά γονέων μετά την μεταπολίτευση έκανε μία τεράστια προσπάθεια να παρέχει στα παιδιά της τη γνώση ως το πολυτιμότερο αγαθό. Δυστυχώς όμως η οπτική της γνώσης για πολλές δεκαετίες και ακόμη ως τις μέρες μας είναι μονοδιάστατη.

Γνώση σημαίνει μελέτη, σημαίνει διάβασμα, σημαίνει σχολικό βιβλίο, σημαίνει λίστες με ημερομηνίες και γεγονότα... Η γνώση αποδεικνύεται με επιτυχία σε εξετάσεις, καλούς βαθμούς στα τρίμηνα, διπλώματα και αυτοκόλλητα κάτω από τις ορθογραφίες. Μάλλον ήρθε η ώρα να συνειδητοποιήσουμε ότι η γνώση ούτε αρχίζει από τα παραπάνω ούτε σταματάει σ’ αυτά.

Και τι πρέπει να κάνω; Θα μας ρώταγε με αγωνία μια μητέρα που θα διάβαζε όσα αναφέρονται στις πάνω γραμμές. Η αλήθεια είναι ότι συνταγές δημιουργίας «πετυχημένου τέκνου» δεν υπάρχουν και καλό θα ήταν να μην ακολουθούμε πιστά τις θεωρίες και τις μεθόδους γιατί κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και αντιδρά διαφορετικά στα ερεθίσματα έχοντας τα δικά του θέλω. Υπάρχουν γνώμες και απόψεις... Και ως απόψεις δικές μου σας παραθέτω τα παρακάτω.

«Ας παίξουμε λοιπόν». Τα παιδιά είναι παιδιά, χρειάζονται παιχνίδι. Ας φροντίσουμε τα παιδιά να έρχονται σε επαφή με άλλα παιδιά, να κοινωνικοποιούνται και να εκφράζονται μέσα σε μία συντροφιά συνομηλίκων τους. Ο χρόνος του διαλείμματος κατά τη διάρκεια του σχολικού ωραρίου δεν είναι αρκετός. Δώστε την ευκαιρία στα παιδιά σας να δημιουργήσουν φιλίες και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, να τσακωθούν, να γελάσουν, να αγαπηθούν, να φωνάξουν, να κλάψουν. Διαφορετικά πώς ένα παιδί θα μάθει να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του αν δεν περάσει μέσα από αυτήν τη διαδικασία της φυσικής μάθησης; Γνώση λοιπόν είναι και η γνωριμία του συναισθηματικού μας κόσμου και των ορίων του.

«Ώρα για δράση». Και ο λόγος για τις εξωσχολικές δραστηριότητες. Εδώ τα πράγματα είναι «ή του ύψους ή του βάθους». Υπάρχουν γονείς που υπερβάλουν, φορτώνουν το απογευματινό χρόνο των παιδιών με ένα σωρό δραστηριοτήτων προκειμένου να του προσφέρουν όσα πιο πολλά μπορούν. Το χειρότερο σε αυτήν την περίπτωση είναι ότι ορισμένες φορές το παιδί νιώθει να πνίγεται από τη μία ενώ από την άλλη νιώθει ότι πρέπει να ακολουθήσει όλες τις δραστηριότητες, γιατί έτσι θα μάθει πιο πολλά και θα είναι πιο έξυπνος. Φυσικά, υπάρχουν και οι γονείς που οτιδήποτε εξωσχολικό το θεωρούν περιττό.

Καλό θα ήταν λοιπόν να δώσουμε την ευκαιρία της δοκιμής και της επιλογής στα παιδιά και να παραμερίσουμε τις δικές μας προσδοκίες ή τα δικά μας απωθημένα. «Ότι δεν έμαθα εγώ θα το μάθει το παιδί μου» ή «ούτε εγώ τα είχα όλα αυτά και να μια χαρά μεγάλωσα», πρόκειται για λόγια γονέων που μπορεί συχνά να τα ακούμε.

Ίσως όμως το πιο σπουδαίο να είναι οι εμπειρίες που θα έχει ο καθένας που θα συμμετέχει σε μια τέτοια δραστηριότητα. Ας μη ξεχνάμε ότι όσο πιο πολλές εμπειρίες κερδίζει ένα παιδί τόσο πιο πολύ αμβλύνει τους ορίζοντές του και η φαντασία του απογειώνεται στα ύψη. Και θα κλείσω με τα λόγια του Καρλ Μαρξ: «Η αράχνη κάνει χειρισμούς παρόμοιους με τον υφάντη, ενώ η μέλισσα βάζει τα γυαλιά σε πολλούς αρχιτέκτονες και μηχανικούς με την κατασκευή των εξαγωνικών κελιών της κηρήθρα. Αλλά αυτό που ξεχωρίζει το χειρότερο αρχιτέκτονα από την καλύτερη μέλισσα είναι τούτο: ο αρχιτέκτονας οικοδομεί το κτίσμα στη φαντασία του πριν το οικοδομήσει στην πραγματικότητα».

Παναγιώτης Σπύρου, Εκπαιδευτικός. To άρθρο δημοσιεύτηκε στη Φωνή της Πάρου, τον Σεπτέμβριο του 2012.  


Διαβάστε επίσης:
Αν η εκπαίδευση ήταν μάθηση
Ρίλκε: Η καταπιεστική εκπαίδευση

 
εμφάνιση σχολίων