DOC TV
  • Να κριθεί κάθε άνοιξη απ' τη χαρά της

    Μίλτος Σαχτούρης, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές της μεταπολεμικής γενιάς. Διαβάζουμε 7 ποιήματα

    DOCTV.GR
    19.03.2017

    Ίριδες, Βίνσεντ βαν Γκογκ (1889)

    Ἀστεροσκοπεῖο
    Διαρρῆχτες τοῦ ἥλιου
    δὲν εἶδαν ποτέ τους πράσινο κλωνάρι
    δὲν ἄγγιξαν φλογισμένο στόμα
    δὲν ξέρουν τί χρῶμα ἔχει ὁ οὐρανὸς

    Σὲ σκοτεινὰ δωμάτια κλεισμένοι
    δὲν ξέρουν ἂν θὰ πεθάνουν
    παραμονεύουν
    μὲ μαῦρες μάσκες καὶ βαριὰ τηλεσκόπια
    μὲ τ᾿ ἄστρα στὴν τσέπη τους βρωμισμένα μὲ ψίχουλα
    μὲ τὶς πέτρες τῶν δειλῶν στὰ χέρια
    παραμονεύουν σ᾿ ἄλλους πλανῆτες τὸ φῶς

    Νὰ πεθάνουν

    Νὰ κριθεῖ κάθε Ἄνοιξη ἀπὸ τὴ χαρά της
    ἀπὸ τὸ χρῶμα του τὸ κάθε λουλούδι
    ἀπὸ τὸ χάδι του τὸ κάθε χέρι
    ἀπ᾿ τ᾿ ἀνατρίχιασμά του τὸ κάθε φιλὶ


    Τὰ δῶρα
    Σήμερα φόρεσα ἕνα
    ζεστὸ κόκκινο αἷμα
    σήμερα οἱ ἄνθρωποι μ᾿ ἀγαποῦν
    μιὰ γυναίκα μοῦ χαμογέλασε
    ἕνα κορίτσι μοῦ χάρισε ἕνα κοχύλι
    ἕνα παιδὶ μοῦ χάρισε ἕνα σφυρί

    Σήμερα γονατίζω στὸ πεζοδρόμιο
    καρφώνω πάνω στὶς πλάκες
    τὰ γυμνὰ ποδάρια τῶν περαστικῶν
    εἶναι ὅλοι τους δακρυσμένοι
    ὅμως κανεὶς δὲν τρομάζει
    ὅλοι μείναν στὶς θέσεις ποὺ πρόφτασα
    εἶναι ὅλοι τους δακρυσμένοι
    ὅμως κοιτάζουν τὶς οὐράνιες ρεκλάμες
    καὶ μιὰ ζητιάνα ποὺ πουλάει τσουρέκια
    στὸν οὐρανό

    Δυὸ ἄνθρωποι ψιθυρίζουν
    τί κάνει τὴν καρδιά μας καρφώνει;
    ναὶ τὴν καρδιά μας καρφώνει
    ὥστε λοιπὸν εἶναι ποιητής


    Οι εχθροί της Άνοιξης
    Ἔρχεται φέτος κουρασμένη
    ἡ Ἄνοιξη
    (νά) κουβαλάει τόσα χρόνια
    τὰ λουλούδια πάνω της.

    Σκοτεινοὶ ἄνθρωποι
    στὶς γωνιὲς τὴν παραμονεύουν
    γιὰ νὰ τὴν τσακίσουν.

    Αὐτὴ ὅμως
    μὲ κρότο
    ἀνάβει ἕνα-ἕνα
    τὰ λουλούδια της
    στὰ μάτια τοὺς τὰ ρίχνει
    (γιά) νὰ τοὺς στραβώσει.
     

    Ἡ σκηνή

    Ἀπάνω στὸ τραπέζι εἴχανε στήσει
    ἕνα κεφάλι ἀπὸ πηλὸ
    τοὺς τοίχους τοὺς εἶχαν στολίσει
    μὲ λουλούδια
    ἀπάνω στὸ κρεβάτι εἴχανε κόψει ἀπὸ χαρτὶ
    δυὸ σώματα ἐρωτικὰ
    στὸ πάτωμα τριγύριζαν φίδια
    καὶ πεταλοῦδες
    ἕνας μεγάλος σκύλος φύλαγε
    στὴ γωνιά

    Σπάγγοι διασχίζαν τὸ δωμάτιο ἀπ᾿ ὅλες
    τὶς πλευρὲς
    δὲ θά ῾ταν φρόνιμο κανεὶς
    νὰ τοὺς τραβήξει
    ἕνας ἀπὸ τοὺς σπόγγους ἔσπρωχνε τὰ σώματα
    στὸν ἔρωτα

    Ἡ δυστυχία ἀπ᾿ ἔξω
    ἔγδερνε τὶς πόρτες


    Ὀρυχεῖο
    Σοῦ γράφω γεμάτη τρόμο μέσα ἀπὸ μιὰ στοὰ
    νυχτερινὴ
    φωτισμένη ἀπὸ μίαν ἐλάχιστη λάμπα σὰ δαχτυλίθρα
    ἕνα βαγόνι περνάει ἀπὸ πάνω μου προσεχτικὰ
    ψάχνει τὶς ἀποστάσεις του μὴ μὲ χτυπήσει
    ἐγὼ πάλι ἄλλοτε κάνω πῶς κοιμᾶμαι ἄλλοτε
    πῶς μαντάρω ἕνα ζευγάρι κάλτσες παλιὲς
    γιατί ἔχουν ὅλα γύρω μου παράξενα παλιώσει

    Στὸ σπίτι
    χτὲς
    καθὼς ἄνοιξα τὴ ντουλάπα ἔσβησε γίνηκε
    σκόνη μ᾿ ὅλα τὰ ροῦχα της μαζὶ
    τὰ πιάτα σπάζουν μόλις κανεὶς τ᾿ ἀγγίξει
    φοβᾶμαι κι ἔχω κρύψει τὰ πηρούνια καὶ τὰ
    μαχαίρια
    τὰ μαλλιά μου ἔχουν γίνει κάτι σὰ στουπὶ
    τὸ στόμα μου ἄσπρισε καὶ μὲ πονάει
    τὰ χέρια μου εἶναι πέτρινα
    τὰ πόδια μου εἶναι ξύλινα
    μὲ τριγυρίζουν κλαίγοντας τρία μικρὰ παιδιὰ
    δὲν ξέρω πῶς γίνηκε καὶ μὲ φωνάζουν μ ά ν α

    Θέλησα νὰ σοῦ γράψω γιὰ τὶς παλιές μας τὶς χαρὲς
    ὅμως ἔχω ξεχάσει νὰ γράφω γιὰ πράγματα
    χαρούμενα
    Νὰ μὲ θυμᾶσαι


    Η λησμονημένη
    Ἡ λησμονημένη εἶναι ὁ στρατιώτης ποὺ σταυρώθηκε
    ἡ λησμονημένη εἶναι τὸ ρολόγι ποὺ σταμάτησε
    ἡ λησμονημένη εἶναι τὸ κλωνάρι ποὺ ἄναψε
    ἡ λησμονημένη εἶναι ἡ βελόνα ποὺ ἔσπασε
    ἡ λησμονημένη εἶναι ὁ ἐπιτάφιος ποὺ ἄνθισε
    ἡ λησμονημένη εἶναι τὸ χέρι ποὺ σημάδεψε
    ἡ λησμονημένη εἶναι ἡ πλάτη ποὺ ἀνατρίχιασε
    ἡ λησμονημένη εἶναι τὸ φιλὶ ποὺ ἀρρώστησε
    ἡ λησμονημένη εἶναι τὸ μαχαίρι ποὺ ξαστόχησε
    ἡ λησμονημένη εἶναι ἡ λάσπη ποὺ ξεράθηκε
    ἡ λησμονημένη εἶναι ὁ πυρετὸς ποὺ ἔπεσε


    Η Μητέρα
    Ἔψαχνα νὰ βρῶ τὸ σπίτι μου. Οἱ δρόμοι ἦταν
    γεμάτοι ἐρείπια· μοναχὰ τοίχους πεσμένους καὶ
    πέτρες ἔβλεπες· κι οὔτε ἕνας ἄνθρωπος δὲν φαινόταν.
    Καὶ τότε φάνηκε ἡ ἄρρωστη μητέρα.
    Ποτὲ δὲν ἦταν τόσο καλά, γεμάτη ἐνέργεια καὶ δύναμη,
    μὲ πῆρε ἀπ᾿ τὸ χέρι καὶ βρεθήκαμε σ᾿ ἕνα
    συμπαθητικὸ δωμάτιο, τὸ σπίτι μας.
    Ἐγὼ ἔκλαιγα, ἔκλαιγα γοερά...
    Κι αὐτή: Μὴ κλαῖς, ὁ καθένας μας μὲ τὴ σειρά του.


    Ο Μίλτος Σαχτούρης (29 Ιουλίου 1919 –29 Μαρτίου 2005) ήταν ένας από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς Έλληνες ποιητές. Το 1938 δημοσίευσε με το ψευδώνυμο Mίλτος Xρυσάνθης ένα διήγημα στο περιοδικό Εβδομάδα. Πρωτοέγραψε ποίηση την άνοιξη του 1941. Το 1943 γνωρίστηκε με τον Οδυσσέα Ελύτη και τον Νίκο Εγγονόπουλο, με τον οποίο συνδέθηκε με στενή φιλία. Ως ποιητής στον χώρο των γραμμάτων εμφανίστηκε, ύστερα από παρότρυνση του Ελύτη, το 1944 στο περιοδικό Τα Νέα Γράμματα. Την ίδια χρονιά, αν και βρισκόταν στο τέταρτο έτος της Νομικής, αποφάσισε να επιδοθεί αποκλειστικά στην ποίηση. Τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησε η πρώτη του ποιητική συλλογή «Η Λησμονημένη». Ακολούθησαν πολλές, ακόμη συλλογές με αποκορύφωμα την συλλογή «Με το πρόσωπο στον τοίχο» (1952), που εκείνη την εποχή πούλησε πέντε αντίτυπα, αν και ήταν το καλύτερο έργο του. Στην διάρκεια της λογοτεχνικής του πορείας τιμήθηκε με τρία κρατικά βραβεία. Τα ποιήματά του είναι εμπνευσμένα από την περίοδο της κατοχής και της μεταπολεμικής εποχής και έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες όπως Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά, Ρωσικά, Ιταλικά, Ολλανδικά, Ισπανικά, Πολωνέζικα. Ποιήματα του διδάσκονται σε σχολεία και πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού.

    TAGS:

    Ελλάδα, Ποίηση, Άνοιξη, Σαν σήμερα, Σαχτούρης

    • Η ελληνική οικογένεια

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Η ελληνική οικογένεια

      «Το βόλεμα δεν είναι στοιχείο του κάθε πολίτη, αλλά πρωταρχικά στοιχείο της οικογένειας». Του Λάμπρου Κερεντζή
    • Γκαλεάνο: Κυνηγός Ιστοριών

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Γκαλεάνο: Κυνηγός Ιστοριών

      Ιστορίες για τον κόσμο, τη ζωή, την εξουσία, ακόμα και το θρυλικό σκύλο Λουκάνικο της πλ. Συντάγματος από τον Εδουάρδο Γκαλεάνο
    • Μπουκόβσκι: Αισθηματίας

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Μπουκόβσκι: Αισθηματίας

      «Ήμουν αυτό που λένε αισθηματίας». Αποσπάσματα περί έρωτος
    • Γιανναράς: Στον έρωτα θέλουμε

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Γιανναράς: Στον έρωτα θέλουμε

      «Ξέρουμε τι θέλουμε στον έρωτα, μοιάζει να μην ξέρουμε τι μπορούμε.»
       
    • Κούντερα: Το Εγώ

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Κούντερα: Το Εγώ

      «Το θεμέλιο του εγώ δεν είναι η σκέψη, αλλά ο πόνος, το πιο στοιχειώδες αίσθημα όλων»
    • Έξελμαν: Όχι άλλο θυμό

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Έξελμαν: Όχι άλλο θυμό

      «Δεν υπάρχει ανάστημα στο ανθρώπινο γένος που να μην το συνέτριψε ο χρόνος ή ο φθόνος»
    • Μίλερ: Ας εφεύρουμε νέους ωκεανούς

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Μίλερ: Ας εφεύρουμε νέους ωκεανούς

      «Δεν είναι σωστό να παραδοθούμε και να υποκύψουμε στη μοίρα μας χωρίς μάχη»
    • Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται

      «Η Ιστορία σπανίως διδάσκει και ουδέποτε επαναλαμβάνεται. Δίνει την εντύπωση ότι επαναλαμβάνεται, αλλά κρύβει ειρωνικά την έκπληξη»
    • Μπρεχτ: Η Αμφιβολία

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Μπρεχτ: Η Αμφιβολία

      Ευλογημένη να ‘ναι η αμφιβολία! Ένα διαχρονικό απόσπασμα του Μπέρτολτ Μπρεχτ
    • Φο: Να ξανασκεφτούμε τον εαυτό μας

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Φο: Να ξανασκεφτούμε τον εαυτό μας

      «Η μελαγχολία, η δυσθυμία, οι στιγμές που χάνεις το θάρρος σου είναι κομμάτι της ζωής του καθενός μας»
    • DOWNLOAD: 10 βιβλία του Ραφαηλίδη

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      DOWNLOAD: 10 βιβλία του Ραφαηλίδη

      Σπάνια, κλασσικά, αγαπημένα. Μερικά από τα βιβλία του Βασίλη Ραφαηλίδη που μπορούμε να κατεβάσουμε
    • Χειμωνάς: Χάρτης

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Χειμωνάς: Χάρτης

      Ένα επίκαιρο απόσπασμα του σπουδαίου Γιώργου Χειμωνά
    • Η ανθρώπινη ψυχή

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Η ανθρώπινη ψυχή

      «Υπάρχει πάντα ένα μυστικό στην κοινωνική οργάνωση που ουδέποτε αποκαλύπτεται. Έχει να κάνει με την ανθρώπινη ψυχή». - Μορίς Ζολί
    • Εμπειρίκος: Εντός του μέλλοντός μας

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Εμπειρίκος: Εντός του μέλλοντός μας

      «Eίμεθα όλοι εντός του μέλλοντος μιας πολυσύνθετης σημαίας που κρατεί τους εχθρικούς στόλους εμπρός στα τείχη της καρδιάς»
    • Φρομ: Η χαρά απαιτεί ελευθερία

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Φρομ: Η χαρά απαιτεί ελευθερία

      «Ο σαδιστικός χαρακτήρας φοβάται όλα όσα δεν είναι βέβαια και προβλέψιμα. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο φοβάται τη ζωή»
    • Eλύτης: Ψευδοφάνεια

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Eλύτης: Ψευδοφάνεια

      «Ο Ελληνισμός επέτυχε ως γένος, αλλ᾿ ἀπέτυχε ως κράτος»
    • Μπαρτ: Έρωτας

      Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

      Μπαρτ: Έρωτας

      «Μιλώ ερωτικά, σημαίνει: δαπανώ ατέρμονα, χωρίς να διέρχομαι καμιά κρίση»

EMAIL NEWSLETTER

Τα νέα του DOC TV στο mail σας.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ