O μεγάλος κινηματογραφιστής μιλάει για την τέχνη και τον Άνθρωπο: «Η τέχνη είναι μια μετα-γλώσσα, με τη βοήθεια της οποίας οι άνθρωποι προσπαθούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, να μεταδώσουν πληροφορίες για τον εαυτό τους και να αφομοιώσουν την εμπειρία των άλλων. Και πάλι, αυτό δεν έχει να κάνει με το πρακτικό όφελος, αλλά με την πραγμάτωση της ιδέας της αγάπης, το νόημα της οποίας βρίσκεται στη θυσία: το ακριβώς αντίθετο του πραγματισμού. Απλώς δεν μπορώ να πιστέψω ότι ένας καλλιτέχνης μπορεί ποτέ να εργαστεί μόνο για χάρη της αυτοέκφρασης.
Η αυτοέκφραση δεν έχει νόημα αν δεν βρίσκει ανταπόκριση. Για χάρη της δημιουργίας ενός πνευματικού δεσμού με τους άλλους δεν μπορεί παρά να είναι μια αγωνιώδης διαδικασία, που δεν συνεπάγεται κανένα πρακτικό κέρδος: τελικά είναι μια πράξη θυσίας. Σίγουρα όμως δεν μπορεί να αξίζει τον κόπο μόνο και μόνο για να ακούσει κανείς την ηχώ του;»
«Η διαδικασία δημιουργίας μιας ταινίας δεν τελειώνει αφότου αυτή έγινε τελικά έτοιμη για τον κινηματογράφο. Η πράξη της δημιουργίας λαμβάνει χώρα στην αίθουσα την ώρα που παρακολουθείς την ταινία. Επομένως, ο θεατής για μένα δεν είναι ούτε καταναλωτής μου, ούτε κριτής, αλλά συν-δημιουργός, συν-συγγραφέας.»
«Η σύνδεση μεταξύ της συμπεριφοράς του ανθρώπου και του πεπρωμένου του έχει καταστραφεί- και αυτή η τραγική ρήξη είναι η αιτία της αίσθησης της αστάθειας του σύγχρονου κόσμου. Ο άνθρωπος έχει φτάσει στην εσφαλμένη και θανατηφόρα παραδοχή ότι δεν έχει κανένα ρόλο να παίξει στη διαμόρφωση της μοίρας του. Είμαι πεπεισμένος ότι κάθε προσπάθεια αποκατάστασης της αρμονίας στον κόσμο μπορεί να στηριχθεί μόνο στην ανανέωση της προσωπικής ευθύνης».
«Μαρτυρολόγιο Ημερολόγια 1970-1986», μτφρ: Αλέξανδρος Ίσαρης, εκδ. Νεφε΄λη. Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (4 Απριλίου 1932-29 Δεκεμβρίου 1986) ήταν Ρώσος σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Ανήκει στους κορυφαίους εκπροσώπους του ρωσικού κινηματογράφου. Σκηνοθέτησε τις περισσότερες ταινίες του στη Ρωσία. Το 1983 πραγματοποίησε για πρώτη φορά γυρίσματα εκτός της Ρωσίας, στην Τοσκάνη της Ιταλίας, για τις ανάγκες της ταινίας Νοσταλγία και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ιταλία και αργότερα στη Γαλλία. Η τελευταία του ταινία, Η Θυσία, γυρίστηκε στη Σουηδία το 1986 κερδίζοντας τέσσερα βραβεία στις Κάννες. Πέθανε την ίδια χρονιά στη Γαλλία από καρκίνο.